Prof. Dr. Tepe: Rehabilitasyon, Suça Sürüklenen Çocuklarda Daha Etkili

Prof. Dr. Tepe: Rehabilitasyon, Suça Sürüklenen Çocuklarda Daha Etkili

OMÜ İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Psikoloji Bölümü Gelişim Psikolojisi Anabilim Dalı Uzmanı Prof. Dr. Yeliz Kındap Tepe, çocukları suça sürükleyen nedenler ile erken yaşta madde kullanımının etkilerine ilişkin değerlendirmelerde bulundu.

Prof. Dr. Tepe, çocuk ve ergenlerde suça yönelimin biyolojik, psikolojik ve sosyal etkenlerin birlikte etkisiyle ortaya çıktığını belirterek, aile içi ihmal, istismar, şiddet, düşük ebeveyn denetimi ve tutarsız ebeveynlik uygulamalarının en önemli risk faktörleri arasında yer aldığını söyledi. Ergenlik döneminde riskli akran gruplarının etkisinin arttığını ifade eden Tepe, yoksulluğun tek başına suç davranışına neden olmadığını ancak diğer risk faktörleriyle birleştiğinde riski artırdığını dile getirdi.

Erken yaşta madde kullanımının beyin gelişimini olumsuz etkilediğini belirten Tepe, bu durumun öğrenme, dikkat ve bellek süreçlerine zarar verebildiğini, bağımlılık riskini artırdığını ve okuldan uzaklaşma ile suç davranışı gibi başka sorunlarla birlikte görülebildiğini söyledi.

Prof. Dr. Tepe, suça sürüklenen çocuklara yönelik rehabilitasyon programlarının cezalandırıcı yaklaşımlardan daha başarılı sonuçlar verdiğini belirterek, aile temelli müdahaleler, bilişsel davranışçı terapi, okula yeniden kazandırma, mesleki eğitim ve sosyal destek programlarının yeniden suça yönelme riskini azaltmada önemli rol oynadığını ifade etti. Uluslararası araştırmaların iyi planlanmış rehabilitasyon programlarının suçu tekrar etme oranını yüzde 20 ila 40 arasında düşürebildiğini aktaran Tepe, çocuk adalet sisteminde rehabilitasyon ve topluma yeniden kazandırma anlayışının giderek daha fazla benimsendiğini söyledi.